Colour everywhere!

Hi allemaal!

Het is inmiddels al weer even geleden dus vandaar dat ik mezelf er weer even toe moet zetten wat te bloggen, want de tijd vliegt.. Ik moest behoorlijk veel achter de laptop werken voor school (editen, muziek produceren, essays schrijven), dat ik eigenlijk niet zo veel fut heb om vervolgens ook nog een hele blog te schrijven.. En dat maakt weer dat ik 2 maanden geleden voor het laatst een blog heb geschreven .. Super irritant.

 

 

De zaterdag voor de Colour Conference was het de afsluiting van het Mardi Gras Festival in Sydney. Mardi Gras is een feest waarbij LGBT’s centraal staan (voor degene die niet weten wat LGBT’s zijn: en.wikipedia.org/wiki/LGBT). Zaterdags was daar een mega parade voor, de grootste in de omgeving. Eigenlijk dus gewoon een Gay Pride, maar dan over land. Omdat de media overal heel veel aandacht schonk aan het onderwerp (wat supergoed is natuurlijk!) wilde ik het heel graag zelf ook meemaken. Uiteindelijk gingen Lianne en Hilde naar Mardi Gras en spraken we af om met z’n drieen te gaan. Alleen hadden we even onderschat hóe groot het was… We konden dan ook absoluut geen mooie plek vinden waardoor we eigenlijk niks meekregen van het hele evenement. Want als je alleen maar tegen ruggen aan staat te kijken en zelfs het grote tvscherm niet kunt zien waar de parade op geshowd wordt, dan ben je het gauw zat.. 😉 Toch hebben we nog een vrij groot gedeelte van de parade ‘gezien’ voor we echt naar huis gingen. En wat we onderweg allemaal voor types tegenkwamen…. Erg kleurrijk en bijzonder zal ik maar zeggen!

 

Donderdagavond was dan eindelijk hét moment waar ik naar uit heb zitten kijken vanaf het moment dat ik het op het scherm zag: COLOUR CONFERENCE!!! Ik kan je niet uitleggen hoe enorm veel zin ik hier in had! Toen ik vorig jaar op Facebook een foto zag van iemand die er geweest was, wilde ik hoe dan ook het jaar daarna naar Colour in London. Sydney? Ha! Dat is een brug te ver.. Kom op, London Colour is al groot genoeg om te dromen.. Toch niet. Samen met een paar andere meiden van de kerk zijn we in de auto naar de Qantas Credit Union Arena gereden waar we samen met 17.000 anderen de opening zouden meemaken. Maar omdat het om half 8 ’s avonds begon, stond er dikke file in de stad en hebben we uiteindelijk 1,5 uur over een stuk van +/- 30 min gedaan. En waren we bijna te laat voor de opening… Doordat we zo laat binnen kwamen, moesten we ook helemaal bovenin zitten, waardoor je bijna niks ziet.. De opening was een toneelstuk over Alice in Wonderland met enorm veel kleur en muziek. Ik keek m’n ogen uit! Toen daarna Hillsong United muzikaal opende en Bobbie Houston begon met de openingpreek moest ik mezelf even knijpen. Hoe bizar kunnen dingen lopen in het leven? Ik, die vorig jaar mezelf beloofde naar Colour in London te gaan, stond nu in SYDNEY bij Colour… De openingceremonie liep bijna een uur uit, maar niemand die zich daar druk om leek te maken. Helaas voor ons betekende dat, dat we daardoor ook pas heel laat thuis zouden zijn. En aangezien ik nog geen avond eten had gehad, zat ik dan ook pas om 11 uur aan het diner. Gauw m’n bed in, want de volgende ochtend ging m’n wekker al om 7 uur. Om 8:15 werd ik weer opgehaald voor Colour dag 2. Eenmaal bij de Arena kreeg iedereen een dik plak bananenbrood uitgedeeld, als ontbijt. Wat een zorg! Die heb ik dan ook helemaal opgegeten terwijl Dawnchere ’s morgens stond te praten over vaders 😉 (Als je nog nooit van Dawnchere Wilkerson hebt gehoord, check haar! Een babe van rond de dertig op hakken en in ripped jeans die staat te preken over God als een oude wijze. Wie zei dat wijsheid met de jaren kwam? 😉 ) Uiteindelijk vloog de ochtend om en was het tijd om even te lunchen. Niet alleen in de arena zelf was veel te zien, maar ook eromheen. Zo stond er een mega photobooth, was er een coffeecorner, een visagie plek (waar haar en nagels werden gedaan), een massage area, en natuurlijk een shop waar je Colour gerelateerde spullen kon kopen. Al met al goed voor een middagje ronddwalen, maarrrrr er moest gegeten worden dus dat is dan belangrijker natuurlijk! 😉 Tijdens de middagceremonie kwam iedereen op tijd de arena in, want iedereen wilde het beste plekje! Plus: als je toch al in de omgeving van de Arena loopt, waarom zou je er dan niet voor zorgen?

’s Middags werd het middagprogramma geopend met heel veel muziek (een dozijn mannen die Uptown Funk deden en een band die ineens midden in de zaal Shake it off staat te coveren). ’s Middags stond Sheila Walsh op het podium en ondanks dat ik ietwat moeite had met haar accent (ze had een sterk Brits accent) was het wel super interessant. Anyway, zo’n dag vliegt voorbij en voor ik het wist was het inmiddels avond en was het weer tijd om naar huis te gaan. Ik moet zeggen, zo’n dag is wel ontzettend intensief zeg! Ik was dan ook echt súper moe aan het einde van de dag en het enige wat ik wilde was naar m’n bed. Het avond programma liep met ruim een uur uit (alweer) en dat zorgde dat wij (alweer) heel laat thuis waren. Zaterdags zou het programma om 9 uur beginnen, dus dat betekende dat ik om 7:45 al opgehaald zou worden dit keer.

 

Ik zou willen dat ik nu een heel verhaal kon plaatsen over hoe tof de zaterdagmorgen was met een nieuwe preek van Dawnchere en hoe mooi de muziek was, maar helaas kan ik dat niet WANT IK HAD ME VERSLAPEN! En niet zo’n klein beetje, nee 3 uur. 3 UUR! Hoe ik het voor elkaar krijg is echt een raadsel, want ik verslaap me echt nóóit en ik hoor altijd m’n wekker. Nouja: altijd -1. Deze keer dus niet. Paniek toen ik wakker werd en enorme schuldgevoelens, want de meiden met wie ik mee zou rijden hebben een half uur gebeld, op mijn voordeur staan kloppen en gewacht op een teken van leven van mij. Niks dus. Binnen 20 min zat ik in de bus (hoe ik dat heb gedaan vind ik nog steeds een groot raadsel!) en uiteindelijk was ik precies op tijd om het middagprogramma nog mee te maken.

 

Het middagprogramma was heel bijzonder. Ik had namelijk al gehoord van mensen dat er cadeau’s werden uitgedeeld tijdens Colour Conferences, maar wat die precies waren verschilde elk jaar. Ik word best blij van cadeau’s, dus ik was stiekem wel heel erg benieuwd. Uiteindelijk bleken het bijbels te zijn! Een engelse bijbel. Van a tot z. Van Genesis tot Openbaring. Alleen, hij was niet bedoeld voor mij. Nou zeg! Hij was bedoeld voor een man in mijn leven. En bedankt namens de eeuwige singles onder ons.

 

De afsluiting was heel tof en heel kleurrijk en ik heb er ondanks mijn SUPER BLUNDER echt een te gek weekend aan overgehouden met mooie, nieuwe vriendschappen, heel veel lol en onvergetelijke momenten!

 

Het allerbeste? Zondagmiddag in de kerk je weekend afsluiten met Dawnchere en dan alle inside jokes kennen die ze maakt over Colour Conference omdat je er geweest bent. Als ik volgend jaar kan, hoop ik zeker naar de Conference in London te gaan..

M’n volgende blog komt sneller, I promise!

 

Dikke kus

 

Met Jen tijdens de breaks. Lekker in de regen, het leek NL wel!

IMG_8439

Alice in Wonderland opener van de conferentie.

IMG_8493

Dé mannen bijbel om weg te geven aan een man in je leven. Zucht.

IMG_8490

Aandenken voor mezelf gekocht. Onder het mom van: ik moet m’n kamer toch ook iets gezelliger maken?

IMG_8534

Een van de teksten op de posters. Love it!

IMG_8469

Samen met Jen met de Colour sunnies op de foto. En wat een lol dat we hadden voor deze foto gemaakt werd! (Oh, en tijdens ook zoals je kunt zien… 😉 )

IMG_8524

Daniëlle, de zus van een vriendinnetje van mij, doet hier Hillsong College en Colour was onze eerste ontmoeting! Sorry voor de foto Daniëlle, maar ik vond hem té leuk ;)

IMG_8482

Deze foto vat het hele weekend wel samen. Oh, en gemaakt met m’n iPhone. Wie zegt dat je een super dure camera nodig hebt? ;)

IMG_8512

Darling Harbour, ijs, zon en vrienden. Wat wil je nog meer?

 

One Response to “ Colour everywhere! ”

  1. Wat was het weer erg leuk om je blog te lezen.
    Heb weer enorm zitten genieten ❤️

Geef een reactie