De blunders die je maakt als je probeert op jezelf te wonen deel 1.

Lees eerst de gebruiksaanwijzing voor je iets doet? Ja! Maar echt, doe dat. Als ik dat had gedaan, had ik deze gruwelijke blunder hieronder niet gemaakt. Ik snap nog steeds niet hoe ik zó stom heb kunnen zijn.

 

Na mijn eerste volle week op de village was het eerst nog even tijd voor weekend. Tijd om even uit te slapen en m’n kamer schoon te maken en kleding te wassen. Dat kleding wassen is nog wel een puntje.. Ik heb namelijk in een van m’n eerste boodschappensessies wasmiddel gekocht, want ja: je moet toch je vieze ondergoed wassen. Dat wordt niet (in tegenstelling tot een maand geleden) ineens uit zichzelf schoon gewassen en gestreken in m’n kast gelegd door huisslaaf moeders. Niet dat mijn moeder een slaaf is, integendeel. Mijn moeder is de beste mama die je je maar kunt wensen, maar qua taken lijkt ze af en toe wel een slaaf van het gezin. Wat wil je met 6 man.. Anyway, mijn moeder dus: heel toegewijd en zorgzaam en schoon/netjes (waar ik nog wel eens een flinke sloddervos wil zijn). Ik denk dat ik niet vaak genoeg tegen haar heb gezegd of zeg hoeveel ik van haar hou, en aangezien ik weet dat je dit leest mam: love you! <3 (Wanneer heb jij dit voor het laatst tegen iemand gezegd die dicht bij je stond en waarvan je het wel dacht? Spreek het eens uit. Je wordt er niet slechter van!)

Dus ik kon aan de slag. Kleding wassen. In de supermarkt wasmiddel kopen blijkt nog niet zo gemakkelijk. In NL hoefde ik me daar niet druk om te maken, als het maar schoon, fris ruikend naar wasmiddel en vlekvrij was. Dus wat ik moest kopen? Géén idee. Ik zag Vanish Oxi Action staan, en aangezien ik dat merk herkende dacht ik: laat ik gelijk maar een groot verpakking kopen en het daarmee mezelf wat makkelijker te maken voor de rest van dit semester zodat ik nooit tekort kom. Met een 3kg verpakking van dat poeder naar de kassa en eenmaal thuis dus nu voor het eerst echt even wassen. Ik volg netjes de aanwijzingen voor handwas op (want de wasmachine voor $4 laten draaien voor 1 jurkje of 1 shirtje is natuurlijk a: behoorlijk waterverspilling en b: zonde van het geld) en gooi daar m’n t-shirt in. Na een tijdje uitspoelen en ophangen.. Al stonk m’n shirt eigenlijk echt enorm toen ik hem eruit haalde. Niet lekker fris naar wasmiddel ofzo. Ik dacht: misschien heb ik er wel gewoon iets te weinig poeder ingegooid. Is het nu wel schoon, maar niet lekker ruikend. Poging 2: weer wasmiddel en dit keer een leuk jurkje erin. Even wat langer laten staan (hopend dat het nu wel lekker ruikt als ik hem er uit haal) en dan omspoelen. Bij het omspoelen is het hele waswater knalblauw! Ik schrik en zie dat ik m’n hele jurkje verwassen heb! Shit. Ik schakel m’n telefonische hulplijn in en vraag haar of ik misschien teveel wasmiddel heb gebruikt.. M’n huisgenoten zeggen dat ik verkeerd wasmiddel heb gekocht, maar het enige wat ik dacht (en zei) was: hoe kan Vanish verkeerd wasmiddel zijn?! Die opmerking ging er bij mij niet in.

Uiteindelijk zei huisgenootje nummer 3 dezelfde opmerking, waarop ik haar (om haar ongelijk te bewijzen) de verpakking erbij pakte en hem hardop aan haar voor las. Om er achter te komen dat ik 3kg VLEKVERWIJDERAAR had gekocht! Dat wat je NAAST je wasmiddel gebruikt. Dààg jurkje die ik stiekem toch wel erg graag droeg! Snik, snik…. Reacties over mijn domheid liever niet posten, maar als je het echt niet kunt laten, hieronder kun je je gang gaan. Mijn eerste grote blunder in een poging op mezelf te wonen is een feit. Gauw naar de winkel gerend om degelijke Omo te halen en na 5x controleren met een grote verpakking daarvan naar huis te gaan. Ik geloof dat ik nog nooit zo blij was met frisruikende was………

 

Zondag = kerkdag! Na vorige week mijn allereerste dienst bij Hillsong Macquarie zag ik echt enorm uit naar de dienst. En de warmte die ik vorige week voelde was niet gespeeld, die was echt. Nog steeds onwennig stapte ik binnen, maar de sfeer was zo relaxed en fijn. Ik werd gelijk uitgenodigd voor de middag dienst, de dienst in de kerk van Hillsong Hills. Tuurlijk wilde ik daar heen! Alleen de vraag hoe was nog even een ding, maar dat bleek zichzelf op te lossen: er ging een bus vanaf Macquarie Centre verzorgd door de kerk gratis naar de Hills. Wat fijn! Hoefde ik in ieder geval niet zelf te zoeken naar een manier om met het ov te gaan. Omdat de Macquarie dienst wordt gehouden in de bioscoop in het shoppingcentrum is het daarna heel erg handig om even naar de supermarkten te gaan. Iets waar ik me eigenlijk altijd wel heel erg dubbel over voel, want het is zondag. Maar om me heen blijk ik een van de weinigen te zijn die daar moeite mee heeft en het is 2 vliegen in een klap slaan als ik na de kerk nog even wat booschappen mee neem voor de zondag, want doordeweeks heb je er geen tijd voor + dat je zo drie uur kwijt bent aan ‘even’ boodschappen te doen. Het is echt wel een beetje bezigheidstherapie, want je kunt zo uren door de supermarkt dwalen op zoek naar de juiste producten. Ik ken het nog niet goed genoeg om blind door de paden te lopen en te pakken wat ik nodig heb, want heel veel dingen zijn er niet of anders. Uiteindelijk was ik dan ook pas best laat thuis van de kerk en moest ik praktisch ‘opschieten’ met de dingen die ik nog even wilde doen, want ik moest om 16:45 weer bij het Mac centrum zijn. Wederom ging ik de confrontatie met mezelf aan: opnieuw een plek waar ik niemand kende (iedereen die ik ’s morgens had leren kennen bleek ’s middags niet te gaan), maar de wil om te gaan was te groot om me daardoor te laten weerhouden. De bus is de plek waar iedereen lekker even bijkletst, waar wordt begonnen met gebed en waarbij de aankomende dienst wordt doorgesproken. En dan zit je daar: in je eentje. Gelukkig niet te lang want de bus had door dat er een nieuweling zat, dus ik werd algauw voorgesteld aan iedereen in de bus. Om vervolgens iedereen z’n naam alweer te vergeten. Ik zag erg uit naar de dienst en omdat ik niet wist wat ik kon verwachten was het net als de week ervoor enorm overweldigend. Een kerk met ruimte voor 3000 man, met grasvelden buiten waar kids voetbalden en speelden en lange picknicktafels waar ouders aan koffie dronken, koffie gekocht bij een heus koffietentje met echt goede koffie en thee. En als je honger had, haalde je wat te eten bij het eettentje dat ernaast stond. Het was alsof ik in een droom terecht kwam. Dit is hoe ik kerk altijd voor me zag! Samen met Lillyan haalden we een kidsbox frietjes met kipnuggets, zo fout, maar zó lekker en zaten we om 6 uur in de kerk voor de dienst. Ik geloof dat ik de hele dienst met een open mond heb gezeten van verbazing en verwondering. Verbazing dat een kerk zó tof kan zijn en verwondering dat alles zó goed in elkaar zit en dat ik onderdeel ben van een kerk waar veel mensen graag onderdeel van zouden willen zijn. De muziek, de spreker.. Het lijkt wel alsof ik op Opwekking sta, alleen dan niet in een tochtige tent, maar gewoon op een warme, met stof beklede stoel. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik meer meer meer wil! Helaas gaat de bus maar tweewekelijks ipv iedere week, maar ik kan niet wachten om weer te gaan!

 

Trouwens: Ik zit inmiddels al ruim 7 weken hier in m’n uppie en dat gevoel wordt nog meer versterkt als ik mijn brievenbus open… Alsof ik een NEE/NEE sticker heb opgeplakt, ik heb nooit post… Nu kom ik erachter dat dit waarschijnlijk blunder 2 is, want ik schijn nooit mijn adres te hebben gepost!

Bij deze: als je mij een kaartje (of iets typisch hollands zoals drop, jaaaa!) wilt sturen en mij wilt verlossen uit mijn eenzaamheid, dit is mijn adres:

Unit 154 Culloden Road 122
2122 Marsfield
NSW AUSTRALIA

(Unit 154 is mijn huisnummer, want aangezien je in een Village woont is alleen Culloden Road 122 niet genoeg 😉 )

 

Kusjes!

IMG_8337

Hét jurkje… Wit is niet meer wit.

 

IMG_8267

Een beetje oneerbiedig om met m’n iPhone een hele fotosessie te gaan houden van hoe de kerk er hier uitziet, maar ik kon het niet laten om dit fotootje te maken! Dit was Hillsong Hills, behoorlijk druk bezocht zoals je ziet.

 

One Response to “ De blunders die je maakt als je probeert op jezelf te wonen deel 1. ”

  1. dat is ok niet zooooooo handig hey zus. ik dag dat ik nooit zo goed las maar na ik dit heb ik gelezen weet ik zeker dat ik niet de enige ben in huize Heemskerk 😉 . en kaylee je kan leuk schrijven en dat zeg ik niet bij alle dingen wat ik lees want je weet dat ik niet zo lees fan ben 😉 🙁

Geef een reactie