Freshers Fest!

De bedoeling om vorige week een blog te posten is een beetje in de soep gelopen met dank aan mijn eigen lichaam! Leg ik later nog wel uit, maar het was een bewogen week! Op naar mijn ontgroenings week op de village hier…

 

 

De eerste officiele week op de village hier was Freshers Fest. In de mail die ik had gekregen bij mijn aanmelding voor een kamer op de village, werd er gezegd dat er een week vol feesten etc zou zijn beginnend op maandag 16 februari. Omdat er in de brief stond dat het verplicht was ofzo, wilde ik er iets eerder zijn om een eventuele jetlag te kunnen uitzitten en zo ‘uitgerust’ mijn Freshers Fest in te kunnen gaan. Maandag 16 februari dus. Niet echt heel bijzonder overdag, maar ’s avonds is er een “Around The World” party waarvoor je een kaartje moest kopen. We zouden dan met een bus naar een bar in Sydney gaan waar we een avond zouden feesten. Omdat ik van dit feest al wist voor ik naar Australië ging, heb ik lang getwijfeld om voor dat feest mijn vlaggenjurk mee te nemen (die ik vorig jaar dankzij Joris Reer en Radio 10 heb gekregen!), maar helaas was het bij het inpakken van m’n koffers echt een gevalletje ‘kill your darlings’ en een vlaggenjurk die ik zeer waarschijnlijk maar een keer ga dragen in een half jaar tijd is toch ruimte die een ander kledingstuk niet kan innemen. Goed, thuisgelaten dus. Wat nu? Voor het feest moest je in de kleuren van je land komen. En om nou een vlaggencape te gaan maken vond ik ook weer zoiets, we gingen niet naar een superhelden feestje. Gelukkig was ik niet de enige met het dilemma, want ook Lucie en Lianne hadden niet echt iets in de kleuren van het land (het scheelt dan wel: als we iets gezamelijks zouden kopen, zou ook Lucie dat kunnen gebruiken met Frankrijk als thuisland). Uiteindelijk kochten Lucie en ik een rode strik voor in ons haar en kochten we nog een pakketje kinderschmink waarmee we in ieder geval een vlaggetje op onze wangen konden kleuren. Het voelde net als vroeger!

 

’s Avonds toen we moesten gaan verzamelen was het echt súperdruk en eigenlijk was dat zo’n beetje de eerste keer dat je echt een beetje andere mensen ontmoette. Van te voren had ik met Lianne en Juliette bij Lucie gegeten en vond Juliette haar nieuwe roeping als visagist. Ik bedoel: als je rechtencarrière ooit nog dreigt te mislukken, kun je altijd nog als kinderschminker gaan werken Juul! 😉 Bij de admin deck was het verzamelen en iedereen wilde weten waar iedereen vandaan kwam en natuurlijk ging je ook op zoek naar landgenoten. Ik voelde me tussen alle dronken mensen een beetje een vreemde eend in de bijt en ik liep een beetje rond om wat nieuwe mensen te ontmoeten. Wat eigenlijk niet echt nodig was, want er kwamen allemaal mensen op mij af om te vragen waar ik vandaan kom. Om vervolgens te denken dat ik frans was gezien de vlag……….. Grote belediging natuurlijk! En als ik dan had verteld waar ik vandaan kwam werd ik voorgesteld aan vrienden met de introductie: “Dit is Kaylee en ze komt uit Noorwegen!” Euhhhhhhhhh…. Anyway, het leverde ook wel heel wat hilarische momenten op, want sommige mensen kunnen echt heel erg dom reageren. En degene die wel de vlag herkennen (omdat ze uit ‘de buurt’ komen of zelf Nederlands zijn) zijn des te enthousiaster om je te leren kennen. Want, herkenningspunt. Op naar de partybus, waar we niet met z’n allen inpasten. Dus met 3 partybussen reden we naar de Side bar en laat ik nou net in een mega crappy bus zitten waarvan de boxen al minstens 10 jaar geleden opgeblazen waren….. Ach, we hadden plezier met elkaar en dat was ook belangrijk. Waar ik hier wel achter ben gekomen is dat ze echt superstreng zijn met ID controle en dat geen ID bij je hebben ook echt niet binnenkomen is. Was ik even blij dat ik mijn rijbewijs had meegenomen mocht iemand om m’n ID vragen! Een goede voorbereiding is het halve werk… De avond in Side Bar was een beleving op zich… Het leek wel alsof iedereen voor het eerst werd ‘losgelaten’ en op stap mocht zonder hun ouders (wat gezien de leeftijd voor sommigen waarschijnlijk ook wel echt het geval was), want wat een sletterige bende! Nee bedankt. De terugweg was gelukkig in een betere partybus dan de heenweg en deze buschauffeur besloot gewoon de hele cd Intense van Armin van Buuren op te zetten. Good memories! Uiteindelijk heb ik wel een hele leuke avond gehad, maar wat ook heel erg opvalt is dat waar je in Nederland niet voor 12 uur in een club te vinden bent, je hier al om 10/11 uur staat te feesten alsof het 4 uur ’s nachts is. En je dus als je om half 2 in je bed ligt het gevoel hebt dat het minstens al 5 uur is, ipv half 2. Op zich wel fijn, scheelt je een verloren dag de volgende dag omdat je niet tot 2 uur op je bed ligt.

 

De volgende dag was het tijd voor rondje sportschool. Ik had mezelf meerdere doelen gesteld voor ik hier kwam en een daarvan is het sporten weer op te pakken. Na 2 jaar zo goed als volledig (zonder sporten) thuis te hebben gezeten, wil ik m’n levensstijl veranderen. Juliette en ik zijn samen bij de sportschool (en zwembad) gaan informeren naar de mogelijkheden, toen we werden voorgesteld om een rondleiding te krijgen. Geen slecht idee! Samen met een medewerker kregen we een superuitgebreide rondleiding en ik moet zeggen: de sportschool is echt heel mooi! Een heel deel bleek zelfs pas de week voor wij aankwamen te zijn geopend, dus over nieuw gesproken… Na de rondleiding liepen we langs het café in de sportschool en hoorden we onze magen rommelen, waarna we besloten een patatje te delen. Toen we die buiten op zaten te eten kwam de jongen die ons een rondleiding had gegeven nog even opzoeken met een folder over de sportschool. Zit je dan, een patatje etend……. Klein schaam momentje! Aan het einde van de middag was er in de village een speed meeting met pizza’s! Gratis pizza is altijd goed, dus met de Nederlanders zijn we naar het admin deck gegaan (alweer) waar allemaal zitzakken en banken stonden. Vervolgens werd de groep door de helft gedeeld en moest je allemaal een plekje zoeken waarna je ging speedmeeten. Een soort speeddaten, maar dan zonder het daten. Heel erg leuk, want zo leer je heel wat nieuwe mensen kennen in relatief korte tijd. De vragen werden je al ingegeven door de host, waardoor je allebei antwoord op dezelfde vragen moest geven. Na een tijdje liep de host een rondje om de beste uitvoering/origineelste antwoord op een bepaalde vraag te krijgen. Toen dat afgelopen was moesten we met de 2 teams tegen elkaar gaan strijden in een quiz en wat andere spellen. Goed om iedereen een beetje te ‘bonden’ met elkaar en de rivaliteit was dan ook groot! Toen dat was afgelopen kreeg iedereen nog een Freshers Fest pakket met noodles en een Red Bull en was er gratis pizza. Die binnen 10 seconden natuurlijk niet meer was. Als er iets gratis is, duikt iedereen er altijd op. De rest van de avond was heel gezellig en eenmaal thuis kregen Juliette en ik nog echt Bangladees eten voorgeschoteld van m’n huisgenootje Tabibah die heel hard moest lachen om het feit dat ik (buiten patat en pizza om) nog nooit écht met m’n handen had gegeten. We kregen een soort vegetarische curry met een soort roti pannenkoek en het was echt heel erg lekker! Tabi kan aardig goed koken en samen zijn we ook wel de koks van dit huis.

 

Woensdag was tijd om te gaan shoppen. Boodschappen moesten echt nodig weer gehaald worden en terwijl ik in de Coles rondloop en m’n hoofd breek over wat ik kan koken hier stuit ik op een heel schap met Nederlandse producten. Beschuit met hagelslag! Ik was zo blij als een kind in een snoepwinkel. Ik ontbijtte thuis in Nederland namelijk altijd met beschuit met vlokken of nutella, dus dit is wel heel erg fijn dat ik dat hier gewoon kan kopen! M’n huisgenoot Tabibah had nog nooit van beschuit gehoord, maar toen ze het had geproeft was ze om. Sindsdien is het een standaard product in ons huis haha!

Woensdagavond was het tijd voor misschien wel de belangrijkste ‘ontgroening’ van je leven hier in de village. Nog belangrijker dan O’week en Freshers Fest is de woensdagavond. Dat is hier de nieuwe donderdagavond. Iedereen gaat zichzelf van te voren eerst helemaal klemzuipen, om daarna naar The Ranch te gaan en daar lekker te feesten alsof er nooit een morgen komt. Om vervolgens om half 2 helemaal brak en met een vreemde die je net opgepikt hebt in je bed te eindigen. En de volgende dag lekker de roddels door de village horen gaan over jou en je scharrel. Je begrijpt: toen ik dat achteraf doorhad (nee, dit voorbeeld gaat absoluut niet over mij) had ik niet zoveel zin meer om op woensdagavond naar The Ranch te gaan. Maargoed, voor alles een eerste keer en ik vind dat je het op z’n minst moet hebben geprobeerd om er een mening over te vormen (tot zover mijn mening dus ook over The Ranch) en dus ging ik op woensdagavond naar The Ranch. Met een pendelbusje, dat dan weer wel. Want alles is niet zoals in Nederland lekker om de hoek of op je fiets te doen. Nee, hier LOOP je alles. En zijn ze superblij met een eigen treinstation die op 15 min loopafstand van de uni afligt, want dat is uniek! Thuis had ik je uitgelachen hoor… Ranch dus. Eenmaal aangekomen was bijna iedereen super dronken, wat de sfeer echt súper gezellig maakte (ahum!) aangezien iedereen weer een ander wilde uitproberen. Wat ik ook merk is dat hier echt heel veel gedronken wordt. Maar echt; heel veel. Ik, die het zonde van m’n geld vind om hier minstens 3 keer zoveel voor een fles alcohol uit te geven dan dat je in Nederland gewend bent, heb mezelf dan ook voorgenomen weinig alcohol te kopen hier. Maar ik lijk wel een zeldzaamheid in dat opzicht: hoe duurder de alcohol, hoe meer er gedronken wordt lijkt het wel. Uiteindelijk was ik dan ook vrij vroeg thuis (1 uur) en dat vind ik wel echt fijn! Feesten en toch op tijd in je bed. 😉
De vrijdag van de Freshers Fest werd afgesloten met een heel bijzonder feestje, eentje waar ik (sinds ik ervan af wist) al lang naar uitkeek: de White Harbour Cruise! In het wit gingen we met z’n allen in partybussen naar Darling Harbour, om daar op een boot te stappen voor een avond feesten en de Harbour Bridge/Opera House by night te zien. Ik had dan ook m’n kleine Nikon camera meegenomen om wat foto’s te maken en daar heb ik dan ook wel echt wat mooie plaatjes mee geschoten. Adembenemend om de 2 beroemdste punten van Sydney zo ’s avonds uitgelicht te zien. Ook dit was weer een toffe kans om nieuwe mensen te leren kennen en uiteindelijk is dat zeker wel gelukt. Toen de cruise was afgelopen wilde de helft naar huis, hoewel er nog een afterparty was georganiseerd in een kroeg/club in Sydney genaamd retro. De naam zegt het al, want er waren precies 0 mensen die van retro hielden (hoe durven ze!) en toen ik er aankwam maakte ik dus ook mooi rechtsomkeert naar huis. Het probleem was alleen dat ik in de menigte iedereen was kwijtgeraakt en toen ik terugliep bleek de bus vanaf de Harbour Cruise niet terug te gaan. Daar had ik even niet op gerekend, want m’n Australische ov chip kaart had ik thuis laten liggen. Dus: geen geld, geen ov chip en geen vervoer terug naar huis. Dat wordt een leuke avond. Toch wel lichtelijk in paniek kwam ik ineens iemand tegen die ik net daarvoor op de boot had ontmoet en die bij de vriendengroep bleek te horen als waar ik de avond mee had doorgebracht. Hij wilde ook naar huis, dus toen ik hem het verhaal vertelde besloot hij voor mij te betalen en mij veilig in de village te droppen. Bleek het mijn ‘achterbuurman’ te zijn. Wat een toeval! Toen ik hem uiteindelijk vroeg wat ik hem terug moest betalen antwoordde hij: niks, ik wil dat je veilig thuis komt. Wat een gentleman!

 

En zo sloot ik mijn vrijdagavond en Freshers Fest af: met heel wat herinneringen en vriendschappen rijker!

 

Btw: voor de muzikalen onder ons (en ook de niet muzikalen): Ik heb een Spotify playlist gemaakt van de liedjes die ik hier veel hoor of die me aan deze plek doen denken. Wil je die volgen/ben je benieuwd wat ik luister? Check dan deze link: https://open.spotify.com/user/11130467336/playlist/3pt5aPZyHKn25oWQBtR0sK

En als je nog niet op de hoogte blijft van mijn blogs, maar wel voortaan op de hoogte gehouden wilt worden: reageer dan onderaan deze blog en vink het blokje aan waarin je je emailadres kunt invullen. Dan krijg je voortaan een mailtje als ik iets nieuws heb gepost! 😉

10830532_864524290275510_1852049477946621675_o-2

Around The World Party @ Side Bar!

IMG_8155

Mauricio, de goedlachse mexicaan die altijd in is voor wat gezelligheid!

10477388_866314420096497_212774751604273195_o

Where’s Wally? Find Wally ;)

10985579_866314703429802_7823682992119692867_o

#MUV15

IMG_8168

Beschuit met hagelslag!!!!

IMG_8164

Dit was dus wat ik zag in Coles, woehoe!! Beschuit voor bijna 3 dollar, maar wat geeft het: ik heb beschuit als ontbijt!

 

IMG_8175

De Harbour Cruise boat waarmee we gingen varen. De boot had zich ook goed aan de dresscode gehouden ;)

DSC_1323

Darling Harbour by night

DSC_1319

Mijn uitzicht vanaf de boot. Wauw wauw wauw.

IMG_8177klein

Panorama met een sky on fire!

IMG_8174

Hannah, het andere Nederlandse meisje!

10991657_867208186673787_8350108828267053943_o

Samen met Lucie op de Harbour Cruise

10321209_867207360007203_5344782420674838020_o

Vlnr: Alex, Anja en Hannah. Ik hoef niet te vertellen dat we heel veel lol hadden om deze foto….

10834856_867203046674301_3462975462330397492_o

Met Hannah en wat random mensen op de foto. Altijd leuk.

DSC_1388

Sydney’s Opera House by night!

DSC_1407

Opera House & Harbour Bridge by night.

 

Geef een reactie